دردِ عزیز!

دردی که تو را بزرگت کند، درد نیست!

موهبت است! انگار خدا دارد قلقلکت میدهد!!

پ.ن. *اگر انسان بیابد که چطور از همان عقدهها (درد و رنج) بهره بگیرد، سیئات او به حسنات و بدیهایش به خوبیها تبدیل میشوند، وگرنه نعمتها و خوبیهایش هم در بن بست میگندد. [حرکت/صفحه ۲۸/ علی صفایی حائری]

*بعضی رنجهای دنیا کفاره گناهانمان هستند! آنها را قدر بدانیم...